B
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kreatywność. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kreatywność. Pokaż wszystkie posty

Nietypowo- warsztat biżuteryjny na urodzinach







           Jako, że animacją czasu wolnego zajmuje się wolontariacko od ok 6 lat mam już sporo doświadczenia. Jakiś czas temu (początek grudnia) zostałam poproszona przez moją fantastyczną ciocię o poprowadzenie warsztatu biżuteryjnego dla jej córki na urodzinach. Jeśli szukacie inspiracji co można na takich urodzinkach robić z gronem 7 i 8 latek to zapraszam.


Co jest ważne na warsztatach?? 
1) Przygotowanie stanowiska pracy dla każdego dziecka- Koraliki mają przeważnie okrągły kształt, więc przed sobą należy przygotować talerzyk, pojemnik w którym będziemy trzymać swoje koraliki. Do tego warto, by każdy rodzaj koralików miał swój pojemnik- dzięki temu łatwiej będzie można go wyciągnąć i ułatwi nam to sprzątanie.

2) Zapoznanie z materiałami i narzędziami- w zależności od tego, co będziemy wykonywać na warsztatach musimy pokazać grupie z czego będziemy korzystać, powiedzieć jak dane narzędzia i przybory się nazywają, do czego służą. 


3) Dopasować to co będziemy tworzyć do wieku grupy- na warsztatach dziewczynki wykonywały najprostsze kolczyki na jednym haczyku/gwoździu (rodzaje drucika używanego w jubilerstwie), bransoletki na żyłce (wcześniej przygotowałam sobie podstawy- dziewczynki tylko nawlekały koraliki) oraz bransoletkę sznurkową z charmsem (również zaplecione wcześniej, dziewczynki zawiązały charmsy). 


4) Chwalenie każdej pracy i wysiłku pokładanego w wykonanie- jest to najważniejszy punkt. Każda osoba wykonuje taką biżuterię jaka się jej podoba i jaką potrafi stworzyć. W tworzeniu nie ma czegoś takiego jak "ładne" i "brzydkie". Owszem można wykonać prace starannie i estetycznie albo "na byle jak". 

5) Przerwy- na zabawę, coś do zjedzenia, albo malowanie paznokci (jubilatka dostała w prezencie zestaw do malowania paznokci- więc co chwilkę któraś dziewczynka biegała do kosmetyczki).



Urodziny udały się rewelacyjnie- dziewczynki założyły nową biżuterie i zadowolone pokazywały rodzicom co zrobiły- SAME. 
A nie ma przecież nic piękniejszego niż gromada uśmiechniętych pełnych szczerej radości dzieciaków. 


Do napisania E.






Wszystkie zdjęcia wykonane zostały przez siostrę i mamę jubilatki. 

Zombie miś- powrót zwierzaka i niespodzianka.



Niektórzy widzą, że oprócz tortów i ciast lubię lepić misie. Moim ulubionym zwierzakiem z modeliny był Zombie miś. Możecie go poznać czytając i oglądając post na moim blogu http://dressedbyjewelery.blogspot.com/2015/06/zombie-mis.html. Pół roku minęło od tego sławnego spotkania. Niestety po moim słodko-ostrym misiaku została tylko głowa- resztę ciałka postanowiło zapoczątkować swoją nową podróż po świecie i w czasie spaceru oderwało się od głowy. Był to cios zarówno dla mnie jak i dla zombie misia, ale szybko doszliśmy do wniosku, że nie ma co płakać, tylko trzeba ulepić i dołączyć poszczególne części do ciała. 

I tak też się stało. To jednak nie było wszystko. Z zamarynowanych malin i czereśni powstał skromny placek z ulubionym limonkowo-miętowym kremem zombie misia...ale nam nadal było mało. 



Oprócz tego podano jego ulubiony budyń czekoladowy jedzony na zimno z imbirem oraz cynamonem, kardamonem i odrobiną anyżu. Po tej cudownej uczcie, czas by przedstawić Wam zombie misia po powrocie. 


Nie mogło jednak zakończyć się na tym małym poczęstunku, gdyż chcieliśmy przedstawić Wam gościa, dla którego również był budyń a do tego karmelowo- czekoladowy torcik. 
 

 Oprócz zombie misia z niebieskimi akcentami w naszym świecie pojawił się jeszcze miś how how z zielonym materiałem. Misiaki od razu się zaprzyjaźniły i zabrały za pożeranie świątecznych przysmaków. I dobrze, bo przyjaźń nawet w życiu misia jest bardzo ważna. 



Święta to zdecydowanie czas porządków i nie długo w świecie realnym zacznie się pieczenie ciast, smażenie ryb i lepienie pierogów z kapustą i grzybami. Ja natomiast zajmuje się lepieniem ostatnich prezentów z modeliny, a do Wigilii został zaledwie tydzień. 

A czy wy wykonujecie sami prezenty dla swoich bliskich, czy raczej je kupujecie?? Co najczęściej dajecie tym, których kochacie??


Do napisania E.

Po co tworzyć, skoro inni są lepsi? Proces twórczy nie potrzebuje strachu do działania.

         Z modeliną jest u mnie trochę tak, jak z pieczeniem. Niby wszystko idzie wg ustalonego przepisu, planu, a zdarza się, że coś wychodzi nie tak. Mogłabym być wściekła, że mi nie wyszło. Ale nie jestem. W tworzeniu nie chodzi o trzymanie się struktury, ale o to, by praca którą się wykona była częścią Ciebie. Perfekcjonizm i bycie idealnym sprawia, że pojawia się strach- a to nie jest ani dobry przyjaciel- ani mentor. Nie znaczy jednak, że odejdzie, jak będziemy chcieli. Nie odejdzie, bo jest częścią naszej natury. Czasem jest jak nad troskliwa mama- "nie rób tego, bo się zranisz", "nie próbuj tego, zrobię to za ciebie". Ale strach ma swoją funkcje- ostrzega nas przed tym, byśmy nie cierpieli, gdy coś pójdzie nie tak. 
   Jeśli chodzi o strach i kreatywność, to zdecydowanie polecam dać chwile przerwy swojemu strachowi i pozwolić działać kreatywności. Gdy strach sobie odpoczywa- kreatywność działa na pełnych obrotach i nagradza twoje działania- satysfakcją. Jaka jest kreatywność? Przede wszystkim nie ocenia twoich umiejętności- to robi strach. Dla kreatywności wszystko co robisz- robisz najlepiej jak potrafisz. Człowiek nieustannie dokonuje oceny- porównań do innych- tego uczą nas w szkołach i w domach. Chyba każdy przeżył historie z cyklu:


Mama- Ania dostała 5 z matematyki, ty tylko 4, nie przyłożyłaś się do nauki.
Córka- Ale ja nie jestem taka jak Ania. 
Komentarz: porównanie dziecka do innego dziecka przez rodzica uczy nas, że tylko porównując siebie do innych oceniamy sprawiedliwie to kim jesteśmy. 
Skutki- Obniżenie samooceny przez nie sprostanie oczekiwaniom innych. Strach przed zrobieniem czegokolwiek- bo możemy zrobić coś gorzej od innych, którzy np.: lepiej się na czymś znają, sprawia, ze nie robimy nic. 


A właśnie o to chodzi. Każdy z nas ma inne umiejętności, ale też inny sposób myślenia, wnioskowania, inne inspiracje, pomysły. To cudowne, bo dzięki temu świat jest różnorodny i piękny. 



        Prowadząc różne szkolenia, warsztaty dla dzieci w Lokalnym Centrum Wolontariatu wykorzystujemy wcześniej nabyte umiejętności. Po takich warsztatach spotykamy się i rozmawiamy o ich przebiegu, naszych odczuciach itd. Po pierwsze wypowiada się każdy, a po drugie mówimy zawsze to "co nam się podobało i co byśmy zrobili inaczej", bo osoby, które prowadziły warsztaty zrobiły to najlepiej jak potrafiły, wykorzystując to, co poznały. Nikt z nas nie jest doktorem pedagogiki, wyszkolonym animatorem z papierami uczelni wyższych. Dlatego warto wspierać drugiego człowieka i jeżeli mamy pomysł na udoskonalenie warsztatów, podpowiedzmy mu, jak mogłoby być coś zrobione.   

Mój kopiec kreta to zdecydowanie zakalec- po prostu "nie urósł w piekarniku"- ale włożyłam w niego całą swoją energie i stworzyłam z pasją- i jestem dumna, że udało mi się go skończyć.  Także przed Państwem Kopiec Kreta wg przepisu dr. Oetkera w wersji z modeliny.
















A czy Wy lubicie jak inni oceniają waszą pracę? Motywuje Was negatywna ocena, czy wręcz przeciwnie- demobilizuje do dalszego działania? Piszcie, piszcie co Wam w głowie siedzi. Czekam na Wasze komentarze. A tych, którzy polubili mojego bloga, zapraszam do subskrybowania go- dzięki temu, będziecie ze mną na bieżąco w kontakcie. 

Do napisania E.